Home
Enkele feiten 
Schuldig!
Het opstellen van gedragscodes
Hoe werkt het internationaal recht?
Het creÎren van wetgeving, het opstellen van standaardnormen 
Hoe bevordert het internationaal recht de wereldhandel?
Tekenen van vooruitgang
Vooruitkijken
Suggesties voor studenten
Links & Literatuur
Links 
literatuur 
Overzicht van de 25 belangrijke multilaterale kernverdragen
Mensenrechten 
Vluchtelingen 
Strafrechtelijke Kwesties 
Ontwapening 
Milieu 

 

 Terug - Internationaal Recht

WAT IS INTERNATIONAAL RECHT?

"Ik nodig elke regering die dat nog niet gedaan heeft uit om de verschillende conventies, overeenkomsten en verdragen die tezamen het centrale corpus van het internationaal recht vormen te ondertekenen en te ratificeren."

Uit het Millennium Rapport

 Enkele feiten 

  • De Verenigde Naties waren betrokken bij het sluiten van meer dan 500 multilaterale verdragen en overeenkomsten.
  • De VN Commissie voor Internationaal Handelsrecht (UNCITRAL) zet zich in voor de ontwikkeling van uniforme internationale standaardnormen in het handelsrecht.
  • De VN Commissie voor Internationaal Recht, die uit 34 specialisten bestaat, moedigt de ontwikkeling aan van het internationaal recht.
  • Het Verdrag van Wenen inzake diplomatieke betrekkingen (1961) en het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen (1963) vormen samen de hoeksteen voor de dagelijkse betrekkingen tussen staten.
  • Het Zeerechtverdrag dat in 1994, na 36 jaar onderhandelen, werd afgesloten vormt de basis van het internationale recht met betrekking tot de zee.
  • In totaal zijn er nu wereldwijd meer dan 2000 multilaterale verdragen. Ruim 500 daarvan zijn 'neergelegd' bij de Secretaris-Generaal.

 Schuldig! 

"Ondanks de onmiskenbare wreedheid van de misdrijven, en de heftige emoties die deze opriepen binnen de internationale gemeenschap, hebben de rechters de hen voorgelegde feiten zo objectief mogelijk onderzocht, steeds voor ogen houdend dat de beschuldigde onschuldig is, tenzij het tegendeel wordt bewezen."

 Met deze woorden deed het Internationale Tribunaal voor Rwanda uitspraak in de eerste zaak betreffende genocide die ooit voor een internationale rechtbank kwam. Jean-Paul Akayesu werd schuldig bevonden aan genocide en aan misdrijven tegen de menselijkheid. Dat gebeurde op 2 september 1999 in Arusha, Tanzania. 

Genocide is het deelnemen aan activiteiten die tot doel hebben een nationale, etnische of religieuze groep geheel of gedeeltelijk te vernietigen. Akayesu, die indertijd burgemeester was van het dorp Taba in centraal Rwanda en die tot de Hutu gemeenschap behoorde, werd verantwoordelijk gesteld voor de dood van zoín 2000 mensen. In het jaar 1994 werden in nauwelijks drie maanden tijd meer dan 800.000 mensen, voornamelijk leden van de Tutsi minderheid, afgeslacht. In 1995 stelden de Verenigde Naties een internationaal tribunaal in om de schuldigen aan deze moordpartij te berechten.

Het opstellen van gedragscodes 

 Aan de basis van de veroordeling van Akayesu stond het Verdrag van 1948 ter voorkoming en bestraffing van genocide. Dit was een van de eerste juridische regimes die door de VN werden aangenomen. Nu, vijftig jaar later, zijn er meer dan 500 van zulke conventies en internationale verdragen. Ze zijn bindend voor die landen die ze hebben geratificeerd of die zijn toegetreden. De naleving ervan op nationaal en internationaal niveau kan worden opgevolgd en gecontroleerd. 

Het internationaal recht is niet begonnen met de Verenigde Naties, maar de Organisatie heeft wel een belangrijke rol gespeeld in de grote vlucht die het internationaal recht genomen heeft. In 1873, toen de Vereniging voor Internationaal Recht werd opgericht, bestonden er niet meer dan 133 multilaterale verdragen over de hele wereld. In het verleden waren er meestal maar enkele landen betrokken bij een multilateraal verdrag, vaak minder dan tien. Tegenwoordig zijn bij een gemiddeld VN-verdrag minstens vijftig landen partij. Dat houdt in dat deze landen het verdrag in kwestie hebben geratificeerd en de bepalingen ervan hebben overgenomen in hun eigen wetgeving. Enkele zeer belangrijke verdragen, zoals het verdrag over de rechten van het kind, zijn door wel 191 landen ondertekend. Dergelijke verdragen vormen samen met het internationaal gewoonterecht en andere bronnen van internationaal recht het corpus van internationaal recht. 

Het Handvest van de Verenigde Naties noemt vier hoofddoelstellingen: vrede, ontwikkeling, mensenrechten en de bevordering van het internationaal recht. Dat waren de doelstellingen van de mensheid in 1945, maar ook in het nieuwe millennium zullen ze dat blijven. 

De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, Kofi Annan, vroeg in zijn millenniumrapport aandacht voor een fundamentele doelstelling van de VN: het bevrijden van de mensheid van de gesel van de oorlog. In het bijzonder vroeg hij aandacht voor het geweld van burgeroorlogen en voor de vrees voor massale vernietiging, twee zaken die de mensheid in deze tijd grote angst inboezemen. Dit doel, het uitbannen van oorlog, is alleen te bereiken wanneer er meer respect is voor het internationaal recht, "in het bijzonder voor de bestaande verdragen over wapenbeheersing, humanitair recht en mensenrechten."

 Zoals Kofi Annan het stelt: deze verdragen vormen de grondregels van een wereldbeschaving."

 Hoe werkt het internationaal recht?    

Het internationaal recht bestaat uit een geheel van verdragen, gewoonterecht, rechtspraak en andere relevante bronnen die een belangrijke rol spelen in de bevordering van economische en sociale ontwikkeling en die de internationale vrede en veiligheid bevorderen. Die verdragen, afgesloten onder auspiciÎn van de VN, vormen de basis van regels die de betrekkingen tussen staten onderling beheersen. Dit werk van de VN krijgt niet altijd zoveel aandacht, maar heeft wel een duidelijke weerslag op het dagelijks leven van iedereen. 

Veel van de politieke activiteiten van de VN zijn gewijd aan het opstellen of uitwerken van internationale wetgeving, regels en standaardnormen die de hele reikwijdte van het menselijk handelen beslaan. Een aantal voorbeelden: regels met betrekking tot de mensenrechten, de rechten van vluchtelingen en staatlozen, mensenhandel, handel in verdovende middelen, internationale handel en ontwikkeling, vervoer en communicatie, de positie van de vrouw, het recht op informatie, zeerecht, het gebruik van de extra-atmosferische ruimte, telecommunicatie, ontwapening, de bestrijding van internationaal terrorisme en de bescherming van het leefmilieu. 

Het lijkt misschien of sommige van deze onderwerpen niet direct raken aan ons dagelijks leven, maar dat doen ze wel degelijk. Ze bepalen de kwaliteit van de lucht die we inademen, de variÎteit van de goederen die we kunnen kopen, de invloed van de handel in drugs op een cultuur of de interactie met mensen om ons heen die afkomstig zijn uit verschillende landen en culturen. Een gebeurtenis ergens ter wereld kan elders grote gevolgen hebben. Zo beÔnvloedt de luchtvervuiling door uitlaatgassen in Londen of Mexico-Stad het klimaat in Tokyo of Rabat doordat CO2 en andere gassen afkomstig van fabrieken en autoís een verhoging van de temperatuur in de atmosfeer veroorzaken. Het inperken van de productie en de handel in drugs in een land als Colombia kan een grote invloed hebben op de met druggeld betaalde werkgelegenheid in de toeristenindustrie. Onrust in een land kan een grote vluchtelingenstroom op gang brengen naar buurlanden. 

De VN hebben ertoe bijgedragen dat op elk van deze terreinen standaardnormen voor de internationale betrekkingen tot stand kwamen. Zo zijn ontwikkelde landen, onder het in 1992 tot stand gekomen VN-Raamverdrag over klimaatsverandering, verplicht om hun uitstoot van CO2 en andere broeikasgassen in de atmosfeer te verminderen. Het VN-verdrag tegen de illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, uit 1988, werd opgesteld om drugshandelaars hun onrechtmatig verkregen inkomsten en hun bewegingsvrijheid te ontnemen. De rechten en plichten van vluchtelingen werden vastgelegd in het Verdrag inzake de status van vluchtelingen, van 1951, en het bijbehorende Protocol, uit 1967.

 Het creÎren van wetgeving, het opstellen van standaardnormen 

 Bij de VN worden bepaalde onderwerpen waarvoor internationale wetgeving noodzakelijk lijkt systematisch doorgelicht. Als er reeds gewoonterecht over het onderwerp bestaat wordt het codificeren hiervan aangemoedigd. Anders wordt nieuw positief recht geformuleerd. Staten nemen met toenemend enthousiasme deel aan dit proces. Het grote aantal reeds bestaande verdragen en het vele werk dat momenteel verzet wordt getuigen hiervan. Meer dan 50.000 verdragen en internationale overeenkomsten, opgesteld door de lidstaten, zijn geregistreerd bij de VN. Een unieke verzameling!

 Allerlei onderdelen van het VN-systeem zijn bezig met het ontwikkelen van internationaal recht: 

  • De Algemene Vergadering, hÈt politieke forum van de VN, is uitgegroeid tot een sleutelmechanisme voor het ontwikkelen van regels van internationaal recht. Zij neemt het initiatief tot het sluiten van multilaterale verdragen, bereidt deze voor en verschaft een forum voor onderhandelingen. Verdragen worden aangenomen door de Algemene Vergadering en worden dan ter ondertekening en ratificatie aan de lidstaten voorgelegd. De Algemene Vergadering neemt ook verklaringen aan over een waaier ven onderwerpen die te maken hebben met internationale betrekkingen. Een verklaring is een tekst over de doelstellingen met betrekking tot een bepaald onderwerp, waarover overeenstemming bestaat. Een verklaring heeft moreel gezag, maar heeft geen bindende kracht. Dit in tegenstelling tot een verdrag dat, zodra het door een lidstaat is geratificeerd, juridisch bindend is voor dat land.
  • De Commissie voor Internationaal Recht, in 1947 opgericht door de Algemene Vergadering, bevordert de ontwikkeling en codificatie van het internationaal recht. Zij stelt ontwerpen op voor verdragen over thema's uit het internationaal recht die zij zelf heeft uitgekozen of die zijn aangereikt door de Algemene Vergadering. Wanneer de Commissie een ontwerp klaar heeft, organiseert de Algemene Vergadering over het algemeen een internationale conferentie om de tekst van het ontwerp in een verdrag te laten omzetten. Het staat dan open voor landen om partij te worden bij het verdrag. Dat houdt in dat een land formeel erkent dat het gebonden is aan de bepalingen ervan. De Commissie voor Internationaal Recht is betrokken geweest bij het afsluiten van een groot aantal belangrijke internationale verdragen. Op dit moment wordt er gewerkt aan onderwerpen als het tegengaan van grensoverschrijdende luchtvervuiling die het gevolg is van activiteiten die grote risico's meebrengen voor het milieu, aan de aansprakelijkheid van staten, aan de juridische betekenis van unilaterale handelingen van staten en aan het recht op diplomatieke bescherming.
  • De Veiligheidsraad is meer en meer betrokken geraakt bij zaken als het beschermen van de burgerbevolking in gewapende conflicten, het bevorderen van mensenrechten en het beschermen van kinderen in een oorlogssituatie. De massale schendingen van de mensenrechten in het voormalige JoegoslaviÎ en in Rwanda hebben ertoe geleid dat de Veiligheidsraad twee internationale tribunalen heeft ingesteld om diegenen die verantwoordelijk zijn voor dergelijke schendingen te kunnen vervolgen. Beide tribunalen werden opgericht onder hoofdstuk VII van het VN-Handvest (dat betrekking heeft op dwangmaatregelen) en zijn ondergeschikt aan de Veiligheidsraad.
  • Het Internationaal Gerechtshof helpt conflicten tussen staten te beslechten op basis van het internationaal recht. Deze 'wereldrechtbank', zoals het Gerechtshof wel wordt genoemd, zetelt in Den Haag. Tot nu toe heeft het Hof beslist in grensconflicten tussen landen, en uitspraak gedaan over de afbakening van de territoriale wateren, over visserijrechten, over het recht op doorgang over het grondgebied van een andere staat, over dekolonisatievraagstukken, over militaire kwesties en over problemen inzake nationaliteit en het recht op asiel. In 1999 deed het Hof een door beide partijen aanvaarde uitspraak in een gevoelige grenskwestie tussen NamibiÎ en Botswana, zoals dat al eerder was gebeurd voor Tsjaad en LibiÎ. In 1992 slaagde het Hof erin om een al jaren aanslepend conflict tussen Honduras en El Salvador op te lossen, dat in 1969 tot een korte maar bloedige oorlog had geleid.
  • Gespecialiseerde Organisaties en programma's van de VN zoals het VN Milieu-programma (UNEP), de Wereldorganisatie voor Intellectuele Eigendom (WIPO), de Internationale Burgerluchtvaart Organisatie, (ICAO), de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) en het Kinderfonds van de VN, UNICEF, hebben actief bijgedragen tot het ontwikkelen en doen uitvoeren van internationale verdragen op hun werkterrein.

 

Hoe bevordert het internationaal recht de wereldhandel?   

Internationaal recht draagt bij tot de regeling van de betrekkingen tussen landen. Die betrekkingen omvatten handel, export, import, en grensoverschrijdend goederenverkeer. De VN, in het bijzonder de VN Commissie voor Internationaal Handelsrecht (UNCITRAL) vergemakkelijkt de wereldhandel door het opstellen van verdragen, modellen van wetgeving, regels en juridische richtlijnen, ontworpen om het internationale handelsverkeer te harmoniseren. De Commissie werd in 1966 opgericht door de Algemene Vergadering en brengt vertegenwoordigers uit de hele wereld, en van verschillende economische en juridische systemen, bij elkaar. 

UNCITRAL heeft enkele van de meest fundamentele verdragen met betrekking tot de internationale handel mede ontwikkeld. Hieronder vallen het UNCITRAL Wettelijk Kader inzake arbitrage bij internationale handelsgeschillen (1985), de UNCITRAL Arbitrageregels uit 1976, de UNCITRAL Regels voor geschillenbeslechting (1980), het Wettelijk Kader inzake levering van goederen, bouw, en levering van diensten (1995), het VN-Verdrag inzake internationale wissels en promessen (1988) en het UNCITRAL Wettelijk Kader inzake elektronisch dataverkeer.

 De in het kader van de VN onderhandelde regels met betrekking tot het milieu maken het niet alleen mogelijk om het milieu wereldwijd beter te beschermen, maar dragen ook bij tot een meer gezonde bedrijfsvoering. Het Cartagena Protocol inzake bioveiligheid (2000) stelt het voeren van een duidelijk label verplicht voor uitvoerproducten uit de landbouw die mogelijk genetisch gemanipuleerde organismen bevatten. Dat stelt regeringen in staat om zelf te besluiten of ze die invoerproducten al dan niet willen accepteren. Een soortgelijk verdrag is het Verdrag van Bazel over de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan. Dat verdrag verplicht deelnemende staten om het vervoer en dumpen van gevaarlijk afval over de grenzen te beperken, om de hoeveelheid giftige stoffen die vrijkomt uit gevaarlijk afval tot een minimum te beperken en om een degelijk milieubeleid te voeren.

 Er zijn talloze manieren waarop de VN en haar systeem van internationaal recht de wereldhandel bevorderen. Hier zijn enkele voorbeelden: 

  • Luchtvaartmaatschappijen mogen probleemloos grenzen overvliegen, en in geval van nood noodlandingen maken, op het grondgebied van een andere staat, dankzij overeenkomsten afgesloten in het kader van de Internationale Burgerluchtvaart Organisatie, die deel uitmaakt van de VN.
  • De Wereldorganisatie voor Intellectuele Eigendom, ook een deelorganisatie van de VN, stimuleert internationale samenwerking voor de wereldwijde bescherming van auteursrechten, handelsmerken en patenten.
  • De Wereldgezondheidsorganisatie stelt criteria op waaraan farmaceutica moeten voldoen en standaardiseert de namen van geneesmiddelen.
  • Dat post vrij over de grenzen verstuurd kan worden is mogelijk door de Internationale Postverdragen van de Wereldpostunie.
  • Het verdelen van radiofrequenties door de Wereldtelecommunicatie Unie waakt ervoor dat de ether niet hopeloos verstopt raakt.
  • Arbitrage door de Wereldorganisatie voor Intellectuele Eigendom draagt ook zorg voor het toekennen van domeinnamen voor het internet, om zo 'domeinkraak' te voorkomen.

Tekenen van vooruitgang

Rechten van de mens - De wereld beschikt nu over een indrukwekkend aantal verdragen met betrekking tot de rechten van ieder mens, waaronder de rechten van vrouwen, kinderen en minderheden. Het idee dat individuele mensenrechten beschermd kunnen worden door de internationale gemeenschap is een van de grote intellectuele en pragmatische verwezenlijkingen van het internationaal recht.

Milieurecht - De bescherming van het milieu is overal enorm gestimuleerd door het afsluiten van een aantal belangrijke verdragen. Er bestaan nu bijvoorbeeld verdragen over problemen als woestijnvorming, biologische diversiteit, de controle op het grensoverschrijdend vervoer en het storten van gevaarlijk afval, de ozonlaag, grensoverschrijdende luchtvervuiling, bedreigde diersoorten en de vervuiling van de zeeÎn. Als het nakomen van deze verdragen wordt afgedwongen kunnen zeldzame dier- en plantsoorten gered worden, kan het regenwoud worden beschermd en kan aan de woestijnvorming een halt worden toegeroepen.

Zeerecht - In het VN-Zeerechtverdrag van 1982, dat wordt beschouwd als ÈÈn van de meest volledige juridische systemen in het internationaal recht, wordt alles geregeld wat maar te maken heeft met het statuut en het gebruik van de oceaan: het recht van navigatie en het overvliegen van vliegtuigen, de exploratie en exploitatie van de minerale rijkdommen, het behoud van het milieu en bescherming tegen vervuiling, de visserij en de scheepvaart. Het belangrijkste resultaat van het Verdrag tot nu toe is wel dat de grens van 12 zeemijl voor de territoriale wateren nu door bijna alle kuststaten wordt aanvaard, evenals een exclusieve economische zone van maximaal 200 zeemijl uit de kust voor de exploitatie van de rijkdommen van de zee. In het Verdrag worden verder nog geregeld: de controle door de kuststaten van het maritiem onderzoek, het voorkomen van vervuiling, en de toegang tot de zee van door land ingesloten staten. Het Verdrag stelt drie organisaties in om de tenuitvoerlegging te controleren. Deze organisaties zijn inmiddels alle drie met hun werkzaamheden begonnen; het zijn: de Internationale Zeebodemautoriteit, gevestigd in Kingston, het Internationale Zeerechttribunaal, in Hamburg en de Commissie voor de Afbakening van het Continentaal Plat, die zetelt in New York.

Humanitair recht - De belangrijkste verdragen op dit gebied regelen de wijze van oorlogsvoering, maar ook de bescherming van de burgerbevolking, van zieke en gewonde strijders en van krijgsgevangenen. Die instrumenten werden ontwikkeld onder auspiciÎn van het Internationale Rode Kruis. De Algemene Vergadering heeft daarnaast nog een aantal instrumenten gecreÎerd om volkerenmoord, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid aan te kunnen pakken. Ook het gebruik van bepaalde conventionele wapens is aan banden gelegd.

Internationale Tribunalen en het Internationaal Strafhof - Om oorlogsmisdaden in Rwanda en het voormalig JoegoslaviÎ te kunnen bestraffen werden door de Veiligheidsraad verschillende internationale tribunalen ingesteld. Meerdere mensen zijn reeds schuldig bevonden aan dergelijke misdrijven en dientengevolge gestraft. In augustus 2000 heeft de Veiligheidsraad ermee ingestemd om ook een dergelijk tribunaal voor Sierra Leone in te stellen. Een statuut dat de oprichting van een permanent internationaal strafhof mogelijk moet maken werd in 1998 in Rome goedgekeurd. Om dit statuut in werking te doen treden moest het wel door minimaal zestig landen worden geratificeerd. Dit aantal werd bereikt in april 2002; het Statuut trad op 1 juli 2002 in werking. 

De bestrijding van het internationaal terrorisme - Op juridisch vlak heeft de VN, via haar gespecialiseerde organisaties, zoals de Internationale Burgerluchtvaart Organisatie, de Maritieme Organisatie en het Agentschap voor Atoomenergie, een netwerk van internationale overeenkomsten in het leven geroepen die de basis vormen van de bestrijding van terrorisme. Zo werd een juridisch kader gecreÎerd om het terrorisme te kunnen aanpakken. Bijvoorbeeld het Verdrag inzake strafbare feiten en bepaalde andere handelingen aan boord van luchtvaartuigen gepleegd (1963). Er zijn verdragen die het kapen van vliegtuigen en het nemen van gijzelaars strafbaar stellen (1971 en 1979), een verdrag om nucleair materiaal te beschermen (1979) en een verdrag dat het verplicht stelt om kneedbommen te merken zodat deze makkelijker kunnen worden opgespoord (1988). Op politiek niveau heeft de Algemene Vergadering steeds alle daden van internationaal terrorisme veroordeeld. In 1997 werd door de Algemene Vergadering het Internationale Verdrag ter bestrijding van terroristische bomaanslagen aangenomen, dat staten verplicht om personen die van het plegen van bomaanslagen worden verdacht ofwel te vervolgen, ofwel uit te leveren.

Vooruitkijken   

De VN hebben de wereld dus al voorzien van een juridisch kader, zowel voor intern gebruik, op nationaal niveau, als voor de internationale betrekkingen. De verdragen die bij de Secretaris-Generaal zijn neergelegd vertegenwoordigen het verlangen van de internationale gemeenschap om voor zichzelf rechten en plichten vast te leggen en zo effectief gebonden te zijn door internationale rechtsregels. Het aannemen van een wet of multilateraal verdrag is echter nog maar het begin van een wereldwijd internationaal recht. Of het nu gaat om transport of om werkgelegenheid, en van milieubescherming tot de wijze waarop we onze medemensen behandelen, het resultaat van al deze verdragen is pas te zien in de uitvoering ervan.

Secretaris-Generaal Kofi Annan heeft 25 van de meest belangrijke verdragen, zogenaamde 'kernverdragen,' geselecteerd en heeft de lidstaten van de VN die deze verdragen nog niet geratificeerd hebben, met klem verzocht om dat alsnog te overwegen. Deze verdragen hebben een duidelijke band met de hoofddoelstellingen van de VN in het nieuwe millennium en weerspiegelen de geest van het VN-Handvest. De lijst met kernverdragen is in bijlage toegevoegd. 

De meeste van de kernverdragen zijn al in werking getreden, maar vele zijn nog niet universeel geratificeerd. De landen die de verdragen nog niet ondertekend of geratificeerd hebben, hebben dat soms niet zozeer nagelaten wegens een gebrek aan betrokkenheid maar eerder door een gebrek aan middelen en mankracht. De VN willen deze landen op verschillende manieren bijstaan om dergelijke moeilijkheden te overwinnen. Dat kan door: 

  • het, op verzoek, ter beschikking stellen van deskundigen om nationale wetgeving op te stellen en ambtenaren en parlementsleden daarin bij te staan en op te leiden,
  • het trainen van rechters en advocaten in het toepassen van het internationaal recht,
  • het aanmoedigen van rechtsfaculteiten en andere instellingen van hoger onderwijs om de studie van het internationaal recht in hun curriculum op te nemen.

Suggesties voor studenten   

  • Zodra je een onderwerp hebt gevonden dat je interesseert kan je daarover makkelijk informatie vinden. Het is handig om het VN-verdragsregister op internet te raadplegen: http://untreaty.un.org Daar kun je onder andere vinden welke landen welke verdragen hebben geratificeerd en welke niet. Kijk eens onder je eigen land. Wanneer je land een verdrag niet heeft geratificeerd is het misschien interessant om contact op te nemen en te vragen welke de achterliggende redenen zijn voor het niet ratificeren van het verdrag. Als een verdrag wel is geratificeerd is het belangrijk om na te gaan welke stappen werden ondernomen om de bepalingen van het verdrag te realiseren. Misschien wil iemand het beleid komen toelichten.
  • Er zijn veel niet-goevermentele organisaties (zogenaamde NGOís) die een doel hebben dat aansluit bij ÈÈn of meerdere VN verdragen. Zij kunnen helpen bij het vinden van informatie over de stappen die de regering neemt om zo'n verdrag te verwezenlijken. Veel NGOís nemen deel aan internationale fora en conferenties. Er zit vast iets van je gading bij. Als je een NGO kent waar men aan een bepaald verdrag werkt, wat wordt er dan precies gedaan om nationale of regionale problemen aan te pakken? Wie helpen daarbij? Wat zijn de argumenten van de oppositie? Kies een kant en kijk op welke manier je die kunt ondersteunen. Jouw hulp om de opinie te vormen en het publiek voor te lichten is belangrijk.
  • Je kunt je steun geven aan nationale of regionale wetgeving waardoor bepaalde punten van een verdrag geÔmplementeerd worden. Lobby bij vrienden en bekenden, zet een petitie op of begin een actiecomitÈ. Kijk voor een constructieve aanpak bijvoorbeeld eens op de Free the Children website over kinderarbeid: http://www.freethechildren.org
  • Neem contact op met het ministerie dat het meest betrokken is bij het onderwerp van je keuze. Het ministerie steunt waarschijnlijk ook bepaalde initiatieven, bijvoorbeeld in verband met verdragen op het gebied van het milieu, of van de rechten van kinderen, vrouwen en vluchtelingen, van arbeidsvoorwaarden, of van rassendiscriminatie.

 

Links & Literatuur 

 Links 

 www.un.org/law/

www.un.org/Treaty

www.un.org/law/counsel/info.htm

www.un.org/Depts/los/index.htm

www.uncitral.org

 literatuur 

International law on the eve of the twenty-first century: Views from the International Law Commission (Verenigde Naties, 1997)

 

International instruments of the United Nations: a compilation (Verenigde Naties, 1996)

 

Millennium Summit Multilateral Treaty Framework: An invitation to universal participation (Verenigde Naties, 2000)

 

Notes for Speakers: Human Rights (Verenigde Naties, 1998) 

Overzicht van de 25 belangrijke multilaterale kernverdragen

 Mensenrechten   

  1. Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van genocide, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 9 december 1948. In werking getreden: 12 januari 1951.
  2. Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, opengesteld voor ondertekening te New York op 7 maart 1966. In werking getreden: 4 januari 1969.
  3. Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 16 december 1966. In werking getreden: 3 januari 1976.
  4. Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 16 december 1966. In werking getreden: 23 maart 1976.
  5. Facultatief Protocol bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 16 maart 1966. In werking getreden: 23 maart 1976.
  6. Tweede Facultatieve Protocol bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, gericht op de afschaffing van de doodstraf, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 15 december 1989. In werking getreden: 1 juli 1991.
  7. Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 18 december 1979. In werking getreden: 3 september 1981.
  8. Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 6 oktober 1999. In werking getreden: 22 december 2000.
  9. Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 10 december 1984. In werking getreden: 26 juni 1987.
  10. Verdrag inzake de rechten van het kind, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 20 november 1989. In werking getreden: 2 september 1990.
  11. Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind inzake de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 25 mei 2000. In werking getreden: 12 februari 2002.
  12. Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind inzake de verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 25 mei 2000. In werking getreden: 12 februari 2002.
  13. Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 18 december 1999. Nog niet in werking getreden.
  14. Vluchtelingen   

  15. Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te GenËve op 8 juli 1951. In werking getreden: 22 april 1954.
  16. Strafrechtelijke Kwesties 

  17. Verdrag inzake de veiligheid van personeel van de Verenigde Naties en geassocieerd personeel, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 9 december 1994. In werking getreden: 15 januari 1999.
  18. Verdrag inzake de bestrijding van terroristische bomaanslagen, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 15 december 1997. Nog niet in werking getreden.
  19. Statuut van het Internationale Strafhof, aangenomen te Rome op 17 juli 1998. In werking getreden: 1 juli 2002.

    Ontwapening 

  20. Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben, afgesloten te GenËve op 10 oktober 1980. In werking getreden: 2 december 1983.
  21. Protocol inzake het verbod of de beperking van het gebruik van mijnen, valstrikmijnen en andere mechanismen, zoals gewijzigd op 3 mei 1996, gehecht aan het Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben, aangenomen door de Conferentie van staten die partij zijn bij het Verdrag op 3 mei 1996. In werking getreden: 3 december 1998.
  22. Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de productie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens. Opengesteld voor ondertekening te Parijs op 13 januari 1993. In werking getreden: 29 april 1997.
  23. Alomvattend Kernstopverdrag, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 10 september 1996. Nog niet in werking getreden.
  24. Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens, afgesloten te Oslo op 18 september 1997. In werking getreden op 1 maart 1999.
  25.  Milieu 

  26. Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, aangenomen te Kyoto op 11 december 1997. Nog niet in werking getreden.
  27. Verdrag inzake biologische diversiteit, opengesteld voor ondertekening te Rio de Janeiro op 5 juni 1992. In werking getreden: 29 december 1993.
  28. Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming in de landen die te kampen hebben met ernstige droogte en/of woestijnvorming, in het bijzonder in Afrika, opengesteld voor ondertekening te Parijs op 14 oktober 1994. In werking getreden: 29 december 1996.