Terug - Mensenrechten

 

1998 - 50 jaar Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens

Zijn de Rechten van de Mens wel echt zo universeel?

Universaliteit als grondbeginsel van de Verenigde Naties
Het universele karakter van de Mensenrechten in vraag gesteld
De Wereldconferentie van 1993
Conclusies


Inleiding

"Alle rechten van de mens voor iedereen" was het motto van het VN-jaar 1998 waarin we herdenken dat meer dan 50 jaar geleden, op 10 december 1948, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen. Dat klinkt als een wel heel ambitieuze opgave, en dat is het ook. Het was en blijft ook nu nog een project waaraan voortdurend door ons allen moet worden gewerkt. Zo staat het trouwens ook in de inleiding tot de Verklaring, de Preambule: de Algemene Vergadering proclameert deze Verklaring als "het gemeenschappelijk door alle volkeren en alle naties te bereiken ideaal...". In die woorden vinden we dus al twee gedachten terug: namelijk dat het hier gaat om een ideaal, een perspectief, dat beetje bij beetje moet worden verwezenlijkt, maar daarnaast ook dat het gaat om een project voor alle mensen en voor alle volkeren. Dat wil zeggen dat de rechten van de mens een universele gelding hebben. Men heeft de Verklaring dan ook wel eens het grote bindmiddel van de mensheid genoemd, waarin de nadruk werd gelegd op datgene wat we als mensen met elkaar gemeen hebben en niet zozeer op de vele verschilpunten die er natuurlijk ook zijn. In deze tijd, waarin juist die verschilpunten, op politiek, cultureel, ideologisch, economisch en religieus vlak zo in de belangstelling staan, is het goed om eens te kijken naar dat "universele" in de rechten van de mens.


UNIC Logo
Terug  Home